مقالات

نقش بیمه های اتکایی در شرکتهای بیمه

+ 0
- 0

نقش بیمه های اتکایی در شرکتهای بیمه

سرمایه و اندوخته های شرکت های بیمه اگرچه منابع قابل توجه و هنگفتی است ولی در مقایسه با تعهدات بسیارسنگینی که قبول می کنند بسیار اندک و محدود است و به همین دلیل در مقابل حوادث و
خطرات بزرگ بسیار آسیب پذیر هستند . توسعه فعالیت های اقتصادی ، ایجاد واحد هایعظیم صنعتی ، ناوگان های بزرگ هواپیمایی و دریایی ، پوشش های مسئولیت و تجمع خطردر رشته های مختلف بیمه ، تعهدات شرکت های بیمه را روزبه روز افزون تر کرده است .
شرکت های بیمه برای کاهش تعهدات سنگین خود راهی جز واگذاری بخشی از تعهدات خود به دیگر شرکت های بیمه ندارند که این واگذاری به روش های مختلف صورت می گیرد که به آن بیمه اتکایی گفته می شود .به طور کلی همانطور که بیمه گذاران اموال و داریی های
خود را نزد شرکت های بیمه ، بیمه می کنند ، شرکت های بیمه نیز خود و تعهدات خود را نزد دیگر شرکت های بیمه ( بیمه گراتکایی ) در مقابل خسارت سنگین و بزرگی که ممکن است وضعیت مالی آنها را با مخاطره روبه رو کند ، بیمه می کنند . در واقع با این عمل
شرکت های بیمه ، شرکت های دیگری به نام بیمه گر اتکایی را در نتایج مالی تعهداتخود سهیم می کنند . بابیمه اتکایی خطر بین چندین شرکت بیمه در داخل و خارج از کشورتقسیم شده و در صورت بروز خسارتی بزرگ وضعیت مالی یک شرکت بیمه با مخاطره روبه رو نمی شود . وبه عبارتی ساده تر ، بیمه اتکایی یعنی تقسیم خطر و ریسک یک تعهد بیمه ای مکانیزم عملی بیمه اتکایی بدین شکل است که بیمه گر اتکایی در مقابل دریافت مبلغی از حق بیمه ، تمام یا بخشی از تعهدات بیمه گر واگذارنده را به عهده می گیرد

تقاضا برای بیمه اتکایی

چرا بیمه اتکایی برای
بیمه گران اهمیت دارد ؟

بر اساس نظریه مالی ،در شرایط تعادلی بازار سرمایه ، برای شرکت هایی که داریی های خود را به صورت متنوع و گسترده نگهداری می کنند ، نیازی به بیمه اتکایی وجود ندارد اما واضح ترین دلیل وجود تقاضا برای بیمه اتکایی این است که شرکت های بیمه پور تفوی کاملا متنوعی ندارند .

بیمه اتکایی ، نوعی مکانیزم جایگزین برای ایجاد تنوع سازی بیشتر در ریسک است ، اما عوامل دیگری از قبیل حداقل کردن مالیات ها ، اثر محدودیت های مقرراتی و نیز خدماتی که بیمه اتکایی فراهم می کند می توانند وجود تقاضا برای بیمه اتکایی را توجیه کنند .برآورد نشان می دهندکه گرچه سهم کمی از بیمه های زندگی ، بیمه اتکایی می شوند ، در بیمه اموال ومسئولیت مقدار زیادی از ریسک های بیمه شده به شرکت های بیمه اتکایی واگذار شده است . مسئله برنامه ریزی
بیمه اتکایی در سطح یک شرکت ، اصولا بر اساس نیازهای خاص آن شرکت رفع می شود .

کارکردهای بیمه اتکایی

هیچ شرکت بیمه ای به تنهایی ظرفیت مالی کافی برای پوشش بیمه ای تعداد نامحدودی از قراردادها را در هریک از رشته های بیمه ای ندارد . مشابه این ، یک شرکت بیمه همیشه با توجه به اندازه هر ریسک واحدی که بتواند آنها را با اطمینان بپذیرد . محدودیت دارد .در ابتدا ممکن است گفته شود که اگر ریسکی برای یک شرکت بسیار زیاد باشد ، می توان این ریسک را بین چند شرکت بیمه تقسیم کرد . این فرآیند ، بیمه مشترک نامیده می شود که هنوز هم دربین شرکت های بیمه متداول است .

معامله متقابل عمل واگذاری بین دو بیمه گر اولیه است . معامله متقابل ،مبادله سهمی از فعالیت بیمه ای یک بیمه گر با سهمی از فعالیت بیمه ای مشابه بیمه گر دیگر است . هدف از معامله متقابل ، ثابت نگه داشتن حجم حق بیمه های مشابه در یک سطح و دستیابی هم زمان به گسترش بیشتر ریسک است .

بیمه اتکایی ازوضعیتی که چند شرکت بیمه بخش هایی از یک خسارت احتمالی را جداگانه بیمه کرده باشند
، به مراتب کاراتر است و هزینه کمتری دارد . همچنین ، بیمه اتکایی روشی کارا در پخش ریسک در بین چند شرکت است اما برای پاسخ به این پرسش که چرا یک شرکت بیمه ، خریدیک قرارداد بیمه اتکایی را سودمند می داند ، دلایل دیگری نیز وجود دارد . کاردکردها یا امتیازات بیمه اتکایی شامل موارد زیر است .

1- تامین مالی

2- افزایش ظرفیت

3- تثبیت هزینه های خسارت

4-حمایت در برابر حوادث فاجعه آمیز

5- مساعدت در بیمه گری

6-تسهیل ورود و خروج از قلمرو و جغرافیایی با یک حوزه فعالیت بیمه ای

1- تامین مالی

یک شرکت بیمه در موردحجم حق بیمه ای که می تواند صادر کند محدودیتی دارد که به مقدار مازاد شرکت وابسته است وقتی که حق بیمه ها پیشاپیش جمع آوری می شوند ، شرکت باید ذخیره ای برای حق بیمه های عاید نشده ایجاد کند . بیمه اتکایی نیز از طریق کاهش ذخیره حق بیمه های عاید نشده ، شرکت بیمه را قادر می کند تا
مازاد خود را افزایش دهد . بیمه اتکایی ، به ویژه برای یک شرکت بیمه جدید یا در حال رشد و یا حتی شرکت بیمه ای که قصد گسترش فعالیت صدور بیمه نامه در رشته های بیمه ای جدید را دارد ، مفید است .

2- ظرفیت

در واژگان بیمه ، ظرفیت به معنای توانایی یک شرکت در بیمه کردن میزان بزرگی از پوشش بیمه ای واحد های منفرد در معرض خسارت ( ظرفیت مورد بزرگ ) یا انعقاد قراردادهای متعدد در یک رشته بیمه ای ( ظرفیت حق بیمه ای ) است . داشتن ظرفیت زیاد ، بنابر دلایل بازاریابی ضروری است . برای یک شرکت بیمه توضیح این مطلب که نمایندگی
هایش یا کارگزاران بیمه فعالیت فوق العاده خوبی داشته اند ولی به این دلیل که شرکت به سقف ظرفیت خود در یک رشته بیمه ای رسیده است و لذا آنها نباید تا پایان سال به فعالیت خود ادامه دهند مشکل است . بیمه اتکایی این امکان را نیز برای شرکت فراهم می آورد تا بتواند ریسک های بیشتری از آنچه وضعیت سرمایه و مازاد شرکت اجازه می
دهد و یا ریسک هایی که مدیریت شرکت آنها را بسیار مخاطه انگیز می داند ، بیمه کند.

3- تثبیت هزینه های خسارت

یک شرکت بیمه مانندهر بنگاه تجاری دیگر مایل است تا آن جا که ممکن است نتایج مالی خود را در سالهای مختلف یکسان کند . با وجود این ، ممکن است به دلایل متعدد ( اقتصادی ، آب و هوایییا دلایل دیگر ) و یا به علت کافی نبودن تنوع سازی فعالیت های بیمه در یک طبقه فعالیت بیمه ای ، نتایج مالی شرکت بیمه در بعضی از رشته ها دچار نوسان شدید شود .

بیمه اتکایی یکی از تمهیداتی است که شرکت بیمه می تواند نوسان های سال به سال را در حد خاصی کاهش دهد
. بیمه اتکایی را می توان شبیه عملیات بانکی دانست . به این نحو که شرکت بیمه درسال هایی که هزینه های خسارت بسیار زیاد است از بیمه گر اتکایی قرض می گیرد و در سال هایی که هزینه های خسارت کم است ، باز پرداخت می کند

4- حمایت در برابر حوادث فاجعه آمیز

حوادث فاجعه آمیزناشی از بلایای طبیعی ، حوادث صنعتی و یا وقوع بلایایی از این دست ، بر روند عادی تجربه خسارتی شرکت تاثیر زیادی دارد که همین مطلب نیز ممکن است دلیل اصلی خرید بیمه اتکایی باشد . یک خسارت فاجعه آمیز ممکن است وجود یک شرکت را به خطر اندازد .
در این مورد ، یک قرارداد بیمه اتکایی ، در حقیقت بیمه کردن یک شرکت بیمه است .

5- مساعدت در بیمه گری

شرکت های بیمه اتکایی به آمار و اطلاعات تجربی فراوانی در مورد انواع مختلف پوشش های بیمه ای ، روش های نرخ گذاری ، بیمه گری و ارزیابی خسارت ها دسترس دارند . این تجربه برای یک شرکت
بیمه واگذار کننده ، برای ورود به یک رشته بیمه ای ، یک قلمرو جغرافیایی جدید و یا بیمه کردن یک ریسک نامتعارف بسیار مفید است .

 

6- تسهیل ورود و خروج از یک قلمرو جغرافیایی یا یک حوزه فعالیت بیمه ای

از جمله امکانات و مزایای بیمه اتکایی ، فراهم آوردن خدمات بسیار با ارزش برای ورود به یک بازار جدید است . این امکانات برای شرکت بیمه
ای که قصد دارد تا فعالیت خود در یک رشته و یا یک منطقه جغرافیایی را متوقف کندنیز بسیار مفید است .

اگر یک شرکت بیمه قصدخروج از یک قلمرو جغرافیایی یا حوزه فعالیت بیمه ای داشته باشد ، و قتی می توانداین کار را از لحاظ قانونی انجام دهد که کلیه قراردادهایش خاتمه یافته باشد . ازلحاظ فنی ، شرکت بیمه می تواند قراردادهای خود را فسخ و حق بیمه های عاید نشده را باز پرداخت کند ، اما این کار هزینه بسیار زیادی دارد و با اعتراض بیمه گذاران ، تولیدکنندگان و نهادهای نظارتی نیز مواجه می
شود . روش دیگر برای این کار ، انتقال تمام پور تفوی شرکت بیمه به یک شرکت بیمه دیگر و یا یک شرکت بیمه اتکایی است .

نتیجه

صرف نظر از نوع و اندازه یک شرکت بیمه ، استفاده از بیمه اتکایی در سطح جهان گسترش یافته است . معامله بین شرکت بیمه اتکایی و شرکت بیمه اصلی ، فقط انتقال پول نیست ، بلکه بیمه اتکایی می تواند مکانیزم بیمه را بهبود بخشد .

منبع:bimehetekaee.persianblog.ir

عملیات حسابداری بیمه های اتکایی

+ 0
- 0

عملیات حسابداری بیمه های اتکایی

بخش اتکایی معمولا یکی ازمهمترین بخش ها در شرکت های بیمه است و نقش مهمی در میزان اعتبار و توانایی شرکتهای بیمه ایفا می کند. ماهیت و تفاوت واهمیت عملیات بیمه های اتکایی و همچنین ضرورت ایجاد زمینه لازم برای ارزیابی عملکرد فنی و نتایج فعالیت های اتکایی موجب شده تا در شرکت های بیمه حسابداری عملیات اتکایی به عنوان بخش جداگانه ای از حسابداری عملیات عمومی و مستقیم بیمه ای فعالیت کند گرچه با توجه به میزان و نوع فعالیت بخش اتکایی وظایف مربوط به حسابداری اتکایی متفاوت است ولی در یک دسته بندی کلی وظایف حسابداری اتکایی به شرح زیر شمرده می شود:

1)ثبت و نگهداری حساب های بین شرکت بیمه و بیمه گران اتکایی

2)صدور اسناد حسابداری مربوط به دریافت ها و پرداخت ها با بیمه گران اتکایی

3)تعیین مانده بدهی یاطلب بیمه گران اتکایی و تصفیه حساب نهایی

4)تهیه صورت ریز دفاتر معین بیمه گران اتکایی و گزارش آنها در مقاطع زمانی مختلف

5)تهیه گزارش از مانده حساب بیمه گران اتکایی برای ارائه به بخش اتکایی

6)تهیه گزارش های مختلف از آمار عملکرد اتکایی به تفکیک بیمه گران اتکایی در خصوص حق بیمه خسارت و...

7)نگهداری حساب ذخایر فنی مربوط به عملیات اتکایی

8)تفکیک و نگهداری حساب های اتکایی بر اساس قرارداد و رشته های بیمه ای

به طور کلی در قراردادهای بیمه ای علاوه بر شرایط بیمه ای در خصوص نحوه عملیات حسابداری نیز پیشبینی های لازم صورت میگیرد که بیمه گذار
و بیمه گر اتکایی ملزم به رعایت آنها هستند که این پیشبینی ها شامل صورت حسا بها تعدیلات مشارکت در منافع ....است که
اطلاعاتی از جمله اطلاعات فنی بیمه ای اطلاعات ذخائر فنی و اطلاعات مالی
و...گنجانده شده است.صورت حساب های تنظیم شده مبنایی برای واحد حسابداری اتکایی جهت صدور اسناد حسابداری و همچنین نگهداری حسابهای بیمه گران اتکایی است.با توجه به این که درقراردادهای واگذاری شرکت بیمه واگذارنده بخشی از پرتفوی خود رابه بیمه گر اتکایی واگذار میکند از اینرو شرکت بیمه واگذارنده حق بیمه این گونه قراردادها را در هزینه های بیمه گری طبقه بندی می کند و بیمه گر اتکایی این پرتفوی را به عنوان درآمد بیمه گری طبقه بندی میکند.

حق بیمه اتکایی برای شرکت بیمه واگذارنده هزینه و برای بیمه گر اتکایی
درآمد است.شرکت های بیمه به منظور ایجاد شفافیت بیشتر برای استفاده کنندگان ازصورت های مالی مکلف به گزارش جداگانه معاملات بیمه مستقیم واتکایی هستند.

سرفصل حق بیمه اتکایی در دفاتر بیمه گذارحق بیمه اتکایی واگذاری و در
دفاتر بیمه گر اتکایی حق بیمه اتکایی قبولی است.

کارمزد اتکایی در دفاتر بیمه گذار به عنوان درآمد ودر سرفصل کارمزد
اتکایی واگذاری ثبت میشود و در دفاتر بیمه گر اتکایی به عنوان هزینه ودر سر فصل کارمزد اتکایی قبولی و از ابتدای پوشش بیمه ای شناسایی و ثبت می شود.

شرکت بیمه گذار درچهارچوب شرایط و مهلت قراردادی که حداقل بین 30 تا 90 روز پیشبینی می شود یا براساس صورت حساب های تنظیمی از سوی شرکت بیمه گذار در مدت زمانی که طبق عرف بین چندروز تا چند هفته نسبت به پرداخت حق بیمه اقدام کند که ثبت های زیر با فرض غیر نقدیبودن انجام می پذیرد و سپس ثبت های مربوط به تصفیه و دیگر موارد انجام می شود.ثبتهای حسابداری مربوط به بیمه اتکایی و سر فصل های آن مطابق با استاندارد 28 صورت میگیرد.

الف)ثبت های حسابداری درشرکت بیمه واگذارنده (عملیات اتکایی واگذاری)

1-ثبت حسابداری واگذاری
اتکایی توسط شرکت بیمه وا گذارنده

بدهکار بستانکار

حق بیمه اتکایی
واگذاری xxx


بیمه گر اتکایی
xxx

بابت منظور نمودن حق بیمه
اتکایی به حساب بیمه گر اتکایی

 

2-ثبت حسابداری شناسایی کارمزد اتکایی توسط شرکت بیمه واگذارنده

بدهکار بستانکار

بیمه گر اتکایی xxx

درآمد کارمزد
اتکایی واگذاری xxx

بابت منظور نمودن به
کارمزد اتکایی به حساب بیمه گر اتکایی

درآمدکارمزد اتکایی واگذاری در زمان شروع قرارداد اتکایی وهمزمان با ثبت اولیه مربوط به دریافت پوشش اتکایی شناسایی شده و در حساب ها ثبت می
شود .

ب)ثبت های حسابداری درشرکت بیمه اتکایی(عملیات اتکایی قبولی)

3-ثبت حسابداری اتکایی قبولی در دفاتر بیمه گر اتکایی

بدهکار بستانکار

شرکت بیمه واگذارنده xxx

حق بیمه اتکایی قبولی xxx

بابت منظور نمودن حق بیمه اتکایی قبولی به حساب بیمه گر واگذارنده

4-ثبت حسابداری شناسایی کارمزد در دفاتر بیمه گر اتکایی

بدهکار بستانکار

هزینه کارمزد اتکایی قبولی xxx

شرکت بیمه واگذارندهxxx

بابت منظور نمودن کارمزد اتکایی قبولی به حساب بیمه گر واگذارنده

هزینه کارمزد اتکایی قبولی نیز در زمان شروع قرارداد اتکایی و هم زمان با ثبت اولیه مربوط به قبول ارائه پوشش اتکایی شناسایی شده ودر حساب ها ثبت می شود.

 

ج)ثبت های حسابداری مربوط به پرداخت خسارت در قراردادهای اتکایی

در صورت وقوع حادثه وانجام اقدامات لازم از سوی شرکت بیمه واگذارنده برای پرداخت خسارت به بیمه گذارسهم بیمه گر اتکایی از خسارت نیز مطابق با قرارداد فیمابین محاسبه شده و در دفاتر شناسایی میشود.سرفصل مورد اسفاده در شرکت بیمه واگذارنده خسارت دریافتی از بیمه گراتکایی با ماهیت درآمد و سرفصل خسارت
اتکایی قبولی در دفاتر شرکت بیمه اتکایی با ماهیت هزینه است.

 

 

5-ثبت حسابداری شناسایی سهم بیمه گر اتکایی از خسارت در شرکت بیمه واگذارنده و پرداخت آن

بدهکار بستانکار

بیمه گر اتکایی xxx

خسارت دریافتی از بیمه گر اتکایی xxx

بابت شناسایی وثبت سهم بیمه گر اتکایی از خسارت پرداختی

6-شناسایی سهم بیمه گراتکایی از خسارت در دفاتر بیمه گر اتکایی

بدهکار بستانکار

خسارت اتکایی قبولی xxx

شرکت بیمه ی واگذارنده xxx

بابت شناسایی سهم بیمه گراتکایی از خسارت

در طول دوره ی مالی سرفصلهای بیمه گر اتکایی و شرکت بیمه ی واگذارنده بابت مطالبات و بدهی ها (حق بیمه یاخسارت)گردش بدهکار و بستانکار داشته و تصفیه بین شرکت بیمه ی واگذارنده و بیمه گراتکایی نیز در مقاطع مشخص در طی دوره ی قرارداد و همچنین در پایان قرارداد انجام می شود.پس از هر پرداخت در طی قرارداد دریافت کننده وجه دردفاتر پرداخت کننده بدهکار شده ودر پایان قرارداد نیز با توجه به مانده بدهی یاطلب در سر فصل های بیمه گر اتکایی و شرکت بیمه واگذارنده به تصفیه با بیمه گر اتکایی یا شرکت بیمه واگذارندهاقدام می شود.ثبت های حسابداری در هر یک از حالات ممکن به شرح زیر خواهد بود:

7-پرداخت به بیمه گراتکایی یا شرکت بیمه ی واگذارنده در طی دوره ی قرارداد


بدهکار بستانکار

بیمه گر اتکایی /شرکت
بیمه ی واگذارنده xxx


بانکxxx

بابت پرداخت به بیمه گر
اتکایی /شرکت بیمه ی واگذارنده

 

8-پرداخت به بیمه گر اتکایی یا شرکت بیمه ی واگذارنده در پایان قرارداد


بدهکار بستانکار

بیمه گر اتکایی /شرکت
بیمه ی واگذارندهxxx

بانکxxx

بابت پرداخت به بیمه گر
اتکایی /شرکت بیمه ی واگذارنده و تصفیه ی نهایی

9-دریافت از بیمه گر
اتکایی یا شرکت بیمه ی واگذارنده در پایان قرارداد

بدهکار بستانکار

بانکxxx

بیمه گر اتکایی /شرکت بیمه ی واگذارندهxxx

بابت پرداخت به بیمه گر
اتکایی /شرکت بیمه ی واگذارنده و تصفیه ی نهایی

کارمزد اتکایی ثابت ومتغیر

عموما دو نوع کارمزد درقراردادهای اتکایی پیش بینی می شود.در نوع رایج آن که کارمزد ثابت است از ابتدای قرارداد نرخ کارمزد ثابتی مبنای محاسبات کارمزد و ثبت های حسابداری قرار میگیرد.در نوع کارمزد متغیر فرایند به این صورت است که از ابتدا کارمزدی با عنوان کارمزد موقت با نرخ توافق شده بین دو طرف در صورت حساب های اتکایی صادره اعمال شده و مبنای ثبت های حسابداری قرار می گیرد.در پایان قرارداد با توجه به ضریب خسارت قرارداد اتکایی نسبت به تعدیل نرخ کارمزد موقت اقدام وسپس کارمزد نهایی در حساب ها ثبت می شود.دراین نوع کارمزد بر خلاف کارمزد ثابت نرخ کارمزد قرارداد با توجه به ضریب خسارت
متغیر خواهد بود.

مشارکت در منافع اتکایی

مشارکت در منافع از ویژگی های خاص قراردادهای اتکایی نسبی است بیمه گر اتکایی بابت مشارکت در منافع حاصله ی خود کارمزد ی به شرکت بیمه ی واگذارنده پرداخت می کند که به آن کارمزد منافع
اتکایی گفته می شود.کارمزد منافع اتکایی در ساده ترین پاداشی است که بیمه گر اتکایی بابت سود به دست آمده از قراردادهای اتکایی فیمابین به شرکت بیمه ی واگذارنده می پردازد.

 

ثبت های حسابداری مربوط به کارمزد منافع اتکایی در دفاتر بیمه گر واگذارنده و بیمه گر اتکایی به شرح زیراست:

1-شناسایی مشارکت درمنافع توسط بیمه گر واگذارنده

بدهکار بستانکار

بیمه گر اتکاییxxx

کارمزد منافع اتکاییxxx

بابت شناسایی مشارکت در منافع اتکایی

2- شناسایی مشارکت درمنافع توسط بیمه گر اتکایی

بدهکار بستانکار

هزینه ی کارمزد منافع
اتکاییxxx

شرکت بیمه ی
واگذارندهxxx

بابت شناسایی سهم بیمه گر
واگذارنده از منافع قراداد اتکایی بسته شده

روش های مشارکت شرکت بیمه ی واگذارنده در منافع بیمه گر اتکایی

محاسبه مشارکت بیمه یواگذارنده در منافع بیمه گر اتکایی معمولا به 4 روش زیر انجام می شود

1-روش درصد ثابت

2-روش مرحله ای (پلکانی)

3-روش ضریب سود

4- روش ضریب خسارت

1-روش در صد ثابت:

این روش رایج ترین نحوه ی
مشارکت شرکت بیمه ی واگذارنده در منافع عملیات اتکایی است.در این روش بیمه گر
اتکایی در صد ثابت و مشخصی از سود حاصل از عملیات اتکایی خود را که معمولا بین 10
تا 30 درصد است به شرکت بیمه ی واگذارنده پرداخت می کند.

 

2-روش مرحله ای (پلکانی)

در این روش میزان یا درصد
مشارکت در منافع بستگی به میزان سود بیمه گر اتکایی در مقایسه با حق بیمه ی واگذار
شده دارد.

3-روش ضریب سود

در این روش مشارکت در
منافع به صورت متغیر و براساس نسبت سود اتکایی به حق بیه ی اتکایی واگذار شد ه
محاسبه و پرداخت می شود.

4-روش ضریب خسارت

در این روش نیز مشارکت در
منافع به صورت متغیر و بر اساس ضریب خارت قرارداد (نسبت خسارت واقع شده به حق بیمه
ی عاید شده)محاسبه و پرداخت می شود.

سود سپرده اتکایی

معمولا در قرارداد های
اتکایی نسبی و به منظور کاهش حجم مبادلات پولی شرکت بیمه ی واگذارنده بخشی از حق
بیمه ی اتکایی واگذاری را به عنوان سپرده ی حق بیمه نزد خود نگه می دارد و پس از
مدت تعیین شده در قرارداد مبلغ آن را ازاد و در حساب های فی مابین منظور می کند.با
توجه به اینکه شرکت بیمه ی واگذارنده از محل سپرده ی یاد شده سرمایه گذاری کرده و
درآمدی کسب می کند.باید بخشی از این درآمد را در زمان آزاد کردن سپرده به بیمه گر
اتکایی پرداخت کند.میزان سودی که بسته به عرف به بیمه گر اتکایی پرداخت می شود بین
5/2 تا 5 در صد است.

ذخائر فنی در بیمه های
اتکایی

ذخائر فنی درصدی از حق بیمه می باشد که به موجب
قانون هر شرکت بیمه برای پرداخت خسارت باید آن را نگهداری کند. موسسات بیمه مکلف
اندبرای ایفای تمام تعهداتی که به موجب قراردادهای بیمه مستقیم و قراردادهای بیمه اتکایی بر عهده گرفته اند
ذخائر فنی را محاسبه و در حساب ها شناسایی کنند.به طور کلی ذخایر فنی مربوط
به سهم بیمه گران اتکایی در صورت های مالی در ترازنامه ودر سر فصل ((سهم بیمه گران
اتکایی از ذخایر فنی)) به عنوان یکی از اقلام تشکیل دهنده دارایی ها شناسایی
میشوند.

شناسایی سهم بیمه گران اتکایی از ذخایر
فنی

سهم بیمه گران اتکایی از ذخایر فنی عمدتا
شامل ذخیره حق بیمه اتکایی واگذاری و ذخیره خسارت معوق اتکایی واگذاری است.سهم
بیمه گران اتکایی از ذخایر فنی در پایان دوره مالی محاسبه شده و افزایش یا کاهش
آنها در مقایسه با دوره مالی قبل به عنوان اقلام تعدیل کننده هزینه حق بیمه اتکایی
واگذاری یا درآمد خسارت سهم بیمه گران اتکایی در حساب خلاصه سود و زیان ثبت خواهد
شد.طرف حساب این تعدیلات سود وزیانی حساب سهم بیمه گران اتکایی از ذخایر فنی است
که بیانگر سهم بیمه گران اتکایی از ذخایر خسارت و حق بیمه شرکت است و در قسمت
دارایی ها در ترازنامه نشان داده می شود.

منبع:حسابداری شرکت های بیمه

نویسندگان:داریوش محمدی امیررضا نعمت الهی

منبع:bimehetekaee.persianblog.ir

 

تاریخچه بیمه اتکایی

+ 0
- 0

تاریخچه بیمه اتکایی

مبدا پیدایش بیمه و بیمه اتکایی علیرغم کوشش، تحقیق و بررسی های دانشمندان
در هاله ای از ابهام پوشیده مانده است. پراکندگی خطر توسط تجار چینی که کالای خودرا بین شناورها تقسیم می کردند و آنگاه از رودخانه عبور می دادند و یا وام دریایی
بابلی ها در حدود 3000 سال پیش قبل از میلاد مسیح که در صورت بروز حوادث خاصی برای کشتی ها در نظر گرفته شده بود همه و همه را می توان از مصادیق بیمه می توان به شمار آورد.اما هیچ یک از آنها اصول اساسی یک قرارداد بیمه را نداشت و رومی ها اولین ملتی بودند که اینگونه قراردادها را تکمیل کردند.توسعه و گسترش امروزی بیمه در جهان عمدتاً در اثر اقدامات و ابتکارات تجار شهرهای شمالی ایتالیا محسوب می شودکه این امر پس از این شهرها در شهرهای جنوبی ایتالیا و انگلستان نیز تسری پیداکرد.در سال 1310 میلادی بود که دوک فلاندر قانونی برای تشکیل اتاق بیمه در شهر
برگز وضع نمود. که برای پوشش خطرات دریایی بود.آتش سوزی بزرگ لندن در سال 1666میلادی به عنوان انگیزه ی صدور بیمه های آتش سوزی شناخته شد و همین امر سبب گردیدچندین شرکت برای این منظور تشکیل گردند. که مهم ترین آنها شرکت دست در دست لندن بود.

بیمه اتکائی:

اینکه بیمه گران از چه زمانی به جستجوی بیمه اتکائی برای بیمه نامه های صادره ی خود پرداختند یک بحث نظری است. می توان فرض کردکه بیمه گران اولیه میزان قبولی خود را محدود به مبالغی می نمودند که بدون نیاز به بیمه اتکائی بتوانند از عهده آن برآیند. دلیل چنین فرضیه ای تقسیم خطر با به کارگیری شیوه ی co-in در بیمه ی دریائی و بیمه ی آتش سوزی است که بر مبنای آن تعدادی از بیمه گران هر یک به طور مستقیم سهمی از خطری را که تمامی آن را خود نمی توانستند
به تنهائی نگه دارند قبول می کردند.

بیمه ی اتکائی دریائی:

اولین یافته درباره ی بیمه ی اتکائی دریائی مربوط به بیمه نامه های سال 1370 میلادی است که سفری از جنوا به اسولویس را تحت پوشش بیمه قرار داده است. بیمه گر اولیه خطرناک ترین بخش سفر را که از کادیز آغاز و به اسولویس ختم می شده بیمه اتکائی نموده بود.این امر به وضوح نمایانگر این واقعیت است که بیمه اتکائی بدان جهت صادر نگردیده بود که بیمه گر اولیه قدرت نگه داری و پذیرش کل سرمایه ی مورد بیمه را نداشته است. بلکه برعکس با نگاهی به سهم نگهداری کامل او در بخش کم خطر تر سفر درمی یابیم که مسئله ی توان مالی مطرح نبوده بلکه صرفا هدف و دیدگاه او گسترش خطر به صورت اتکائی بوده است.بنابراین می توان نتیجه گرفت که بیمه گران بزودی دریافتند که چگونه با استفاده و بکارگیری بیمه اتکائی میتوانند ظرفیت بیمه نویسی خود و قابلیت انعطاف آن را افزایش دهند .

استفاده از کلمه بیمه اتکائی در آن سالها دچار به هم ریختگی هایی گردید که باعث شد در سال 1746 قانون انگلیس عمل بیمه اتکائی را غیرقانونی اعلام کند و تنها استثناء قید شده در قانون برای زمانی است که یا وضع مالی بیمه گر اولیه رضایت بخش نبوده و یاور شکست و یا فوت نموده باشد .علیرغم این آشفتگی ها از اسناد و مدارک بجامانده چنین برداشت می شود که کاربرد بیمه اتکائی به مفهوم واقعی آن برای بیمه گران دریائی از اواخر قرن هفدهم میلادی آغاز گردیده است
.

در یک سری از قراردادهایی که در سال 1800 به نام سیستم و قانون بیمه دریائی معروف شده است اشاره به فرمان لوئی چهاردهم پادشاه فرانسه می نماید که در سال 1681 صادر گردیده و طی آن مقرر داشته است که بیمه گران اولیه می توانند بین خودشان خطرات را بیمه اتکائی نمایند .این واقعه را می توان درشهرهای بیلبا ، هامبورگ وکانیزبرگ هم مشاهده کرد که بیمه اتکائی مجاز شناخته شد و قراردادهای آن هم قانونی محسوب گردید .

در طول قرن 18 بیمه اتکائی دریائی در اروپا روبه توسعه و گسترش نهاد اما به علت مداخله پارلمان به حالت تعلیق و سکون در آمد . در سال 1746 به منظور تنظیم کردن امور بیمه در مورد کشتی های متعلق به اتباع دولت بریتانیا و مال التجاره ها و اموال بارگیری شده بر روی آنها قانونگذار بخشی را به شرح ذیل اضافه کرد :

بیمه اتکائی جایز و قانونی نیست مگر اینکه بیمه گر اولیه از نظر مالی در وضع رضایت بخشی نباشد و یا اینکه ورشکست شده و یا فوت کرده باشد و در صورت تحقق هر یک از موارد بالا وکیل، کارگزار و یا جانشین او می تواند یک بیمه اتکائی را برای همان
مبلغ بیمه نامه اولیه اخذ و در گواهی بیمه کلمه (بیمه اتکائی ) را قید نماید .

کلیه ی بیمه های اتکائی اولیه یه صورت اختیاری تنظیم شده بود یعنی هر خطر به صورت مجزا به بیمه گران پیشنهاد شده بود و آنها مخیردر قبول و یا رد آن خطر بودند و این عمل تا اواسط قرن 19 ادامه پیدا کرد و در این زمان اولین قرارداد اتکائی بیمه باربری تنظیم گردید که بر اساس شرایط آن بیمه گرواگذارنده مجبور بود بخشی از بیمه نامه های صادره خود را به بیمه گر اتکائی پیشنهاد نماید و بیمه گر اتکائی هم ملزم به پذیرش این خطرات شده بود .

بیمه آتش سوزی

توسعه بیمه آتش سوزی در قرن 18 بدون کمک بیمه اتکائی انجام پذیرفته است و نگه داری بعضی از خطرات که بیش از توان یک شرکت بودبین گروهی از شرکت ها بر اساس co-ins تقسیم می شد .

اولین اثر به جا مانده از بیمه اتکائی آتش سوزی قراردادی است که بین شرکت بیمه ایگل فایر نیویورک با شرکت بیمه یونیون در سال 1813صورت گرفت در سال 1820 یک شرکت آلمانی اولین قرارداد آتکائی خود را منعقد کرد .

گر چه دیدگاهها و نقطه نظرها نسبت به بیمه اتکائی زیاد مساعد نبود اما بیمه اتکائی وسیله جدیدی برای جلب و کسب و کار جدید به حسابمی آمد و به همین دلیل سایر شرکت های انگلیسی هم اقدام به قبول بیمه اتکائی حتی ازرقباء خود در بازار نمودند .در انگلستان بیمه اتکائی آتش سوزی به عنوان یک حرفه تضامنی شناخته می شد و در نوامبر سال 1863 موسسه جدید التاسیس کمیته آتش سوزی متن زیر را
برای اعضای خود ارسال داشت .

"این تضمین حتی اگر مطابق تعرفه و نرخ باشد به هیچ شرکتی داده نمی شود و از هیچ شرکتی پذیرفته نمی شود مگر اینکه به سیستم تعرفه کلیه شرکت های بیمه ای لندن و سایر مناطق انگلستان ملحق شده باشد" .

از سال 1880 تا 1890 آقای کات برت هیث که از بیمه گران لویدز محسوب می شد برای اولین بار پوشش مازاد خسارت را به بازار معرفی کرد که با استفاده از این پوشش شرکت بیمه واگذارنده سهم نگه داری خود را در هر خسارت آتشسوزی تا میزان معینی تعیین می نمود و بیمه گر اتکائی مازاد آن را تا مبلغ و میزان
معینی عهده دار می شد .

بیمه اتکائی عمر :

افزایش تقاضا برای بیمه های عمر و همراه آن تشکیل
شرکت های جدید بیمه عمر در اوایل قرن نوزدهم سر آغاز بیمه اتکائی عمر بریتانیا می
باشد .هرج و مرج در ثبت قراردادها و تفاوت در نرخ حق بیمه و شرایط بیمه نامه و
عملکرد های انفرادی در شرکت ها باعث شد در سال 1849 میلادی 17 شرکت بیمه عمر
اسکاتلند قراردادی را باهم امضاء نمایند که بر اساس آن استانداردها و معیارهای
قابل قبولی را جهت هماهنگی بازار ایجاد نمایند . در آن زمان واگذاری بیمه های عمر
اختیاری صورت می گرفت. در سال 1900 نیز قرارداد مشابه ای در انگلستان تنظیم شد و
46 شرکت با هم به توافق رسیدند.اولین شرکتی که شروع به معامله درزمینه اتکائی بیمه
های عمر نمود شرکت مرکانتایل اند جنرال "M&G" بود.این قراداد ها بعداز جنگ جهانی اول رایج شد که شرکت "M&G" بیشترین محرک این عمربود.توسعه و گسترش بیمه های اتکائی عمر چند سالی زودتر از این در قاره اروپا آغازشد . از سال 1865 تا 1880 تنها شرکت بیمه سوئیس ری چنین معاملاتی را انجام می داد.

بیمه اتکائی حوادث :

توسعه بیمه اتکائی حوادث به همراه گسترش سریع بیمه های حوادث و اتومبیل در اواسط قرن نوزدهم صورت گرفت اولین اثر مکتوب به بیمه های حوادث به سال 1872 بر می گردد در این سال شرکت بیمه ریلوی پسنجر اقدام به قبول بیمه اتکائی حوادث با حداکثر سقف 2000 پوند را نمود.(مربوط به مهاجرینی که ازنیوزلند انتقال داده می شدند)حجم کارهای اتکائی اولیه صرفاً بر اساس واگذاریاختیاری صورت می گرفت به جز در مورد بیمه های اتومبیل و مسئولیت که قراردادها به صورت مازاد خسارت تنظیم شده بود و از مقبولیت عامه هم برخوردار گردید.

شرکتها بیمه اتکائی متخصص :

بیمهاتکائی برای اولین بار بین شرکت های بیمه که در یک بازار با یکدیگر رقابت مینمودند به وجود آمد . بیمه اتکائی بهبودی در امر بیمه مشترک یا co-ins بود.اولین شرکتی که به عنوان شرکت بیمه اتکائی تأسیس در سال 1842 در آلمان بود که هدفش انجام فعالیت در زمینه های بیمه مازاد مربوط به شرکت اصلی خود بود.شرکت کلن ری را میتوان اولین شرکت بیمه اتکائی مستقل جهانی نام برد که در سال 1852 تأسیس شد.توسعهاینگونه شرکت ها که ما آن را شرکت های اتکائی حرفه ای و متخصص نام می بریم از قاره اروپا شروع شد. توسعه اینگونه شرکت ها در آمریکا و انگلیس به کندی پیش می رفت .

شرکت های بیمه و بیمه اتکائی دولتی :

در قرنبیستم پس از دگرگونی های سیاسی و اقتصادی تأثیرات شگرفی در ساختار بازارهای بیمه وبیمه اتکائی محلی به وجود آمد . در اغلب کشورهای سوسیالیستی و بلوک کمونیست بیمه ملی شد و عملیات بیمه توسط مؤسسات دولتی انجام شد .مؤسسات اتکائی بیمه دولتی مجزائی تشکیل شد که بتواند در بازارهای خارجی نیز فعالیت داشته و قراردادهای خارجی را بپذیرد. دولت هایی همچون دولت شیلی ، برزیل و آرژانتین از جمله کشورهایی بودند که با تأسیس شرکت بیمه اتکائی دولتی تأسیس کردند تا پرتفوی های شرکت های بیمه ای خود را درون کشور حفظ نمایند . کنیا ، نیجریه و پاکستان نیز از این جمله کشورها بودند که با تشویق سازمان ملل متحد از این امر پیروی نمودند .

صندوقهای مشترک بیمه گری :

تشکیلات اداری که صرفاً دارای خاصیت ملی بوده و هدفشان تجهیز و استفاده از ظرفیت مناسب برای اداره کردن بیمه مستقیم خطرات فوق العاده بزرگ است .از جمله این صندوق ها می توان به صندوق بیمه خطرات اتمی بریتانیا نام برد ، صندوق مشترک اتکائی منطقه ای کشورهای عربی یا صندوق مشترک RCD که در ترکیه ، ایران و پاکستان تأسیس شدمزایای اینگونه طرحهای منطقه ای هر چه باشد در نهایت باعث تقلیل حجم مبادلات اتکائی و واگذاری به بیمه گذاران بین المللی می گردد ولی ممکن است برخی از پوششهای فاجعه را به بیمه گران اتکائی خارجی واگذار نمایند .

دلالان بیمه اتکائی :

نقش دلالان و واسطه ها در صنعت بیمه به همان قدمت صنعت بیمه و بیمه گران است . درابتدای پیدایش بیمه اتکائی البته برای دلالان و واسطه ها به اندازه کافی کار وجودنداشت تا تمام وقت آنها را مشغول کند ولی بدون شک بسیاری از کارها از طریق همین دلالان به بازارعرضه گردیده است .اولین واسطه ای که در امر بیمه اتکائی می توان نام برد آقای مارتین هک شر است که کار خود را در سال 1865 شروع کرد.

منبع:bimehetekaee.persianblog.ir

انواع بیمه های اتکائی

+ 0
- 0

انواع بیمه های اتکائی

کلیه قرارداد های اتکائی را می توان به دو نوع و شکل کلی تقسیم کرد.

قراردادهای اتکائی نسبی و غیر نسبی.

بیمه اتکائی نسبی : بیمه گراتکائی سهم ثابتی از کلیه تعدات بیمه گر اولیه را با همان شرایط اولیه پردازد.

بیمه اتکائی غیر نسبی : بیمه گراتکائی مسئول پرداخت آن دسته از خسارات است که بیشتر از مبلغ خاصی است که براساس شرایط قرارداد ملزم به پرداخت آن است.

نکته : قرار دادهاینسبی اولین قراردادهای اتکائی هستند که دربازار بیمه ظاهر شدند که اصل پیدایش انها از بیمه مشترک (coInsurance) بوده که برطبق آن هر بیمه گر سهمی از سرمایه یک بیمه را تقبل می نموده است.

اشکال و انواع بیمه های اتکائی

قراردادهای غیر نسبی

1- قراردادمازاد زیان درمدت معین : بیمه گر متعهد پرداخت خسارت است اگر مجموع خسارت های یکسال بیمه گر واگذارنده بیشتر از مبلغ معین توافق شده در یک سال یا بیشتر از درصدی از حق بیمه باشد

2- مازاد خسارت

2-1: برمبنای وقوع حادثه بیمه گر اتکائی خساراتی بیشتر ازمبلغ را می پردازد که مجموع آن در هر حادثه از مبلغ توافق بیشتر باشد.

2-2 : برمبنای خطر بیمه گر اتکائی هر خسارتی را که توافق شده است را می پردازد.

قرارداد اتکائی نسبی

براساس سیستمی است که در آن مبلغ بیمه شده یا حق بیمه و خسارت به نسبت درصدی که از قبل مشخص شده است بین بیمه گر اتکائی و بیمه گر واگذارنده تقسیم می شود.

1- قرارداد اتکائی مشارکت : در این نوع بیمه در صد معین و مشخصی از کلیه خطرات بیمه گر اولیه به بیمه گر اتکائیواگذار می شود.

2- قرارداد اتکائی مازادسرمایه: فقط مبالغ زیادتر از سهم نگه داری بیمه گر اولیه به بیمه گر اتکائی واگذار می شود.

نکته : ممکن است که درصد خسارت یک شرکت بیمه واگذارنده با بیمه گر اتکائیش در قراردادهای اتکائی(مازاد)و(مشارکت) با یکدیگر تفاوت داشته باشد.

مزایا و معایب قراردادهای بیمه اتکائی

مزایای بیمه اتکائی مشارکت:سادگی وراحتی از مهمترین مزایای راردادهای اتکائی مشارکت است،در زمانی که قرارداد منعقدگردید اجرا و مسائل مالی آن نیاز به صرف وقت اندکی دارد.

معایب بیمه اتکائی مشارکت:عیب اصلیو عمده آن این است که شرکت بیمه واگذارنده حق انتخاب و گزینش خطرات واگذار شده به بیمه گر اتکائی را ندارد بلکه موظف است که درصد معین و مشخص از کلیه خطرات و حق بیمه آنها را واگذار نماید و حال آنکه ممکن است که شرکت شرایط نگه داری بسیاری از
این خطرات را داشته باشد.

نکته: تفاوت اصلی واساسی قرارداد اتکائی مازاد و مشارکت در این است که در قرارداد مازاد سرمایه،شرکت واگذارنده آن قسمت از ریسک وخطر را تحت پوشش قرارداد اتکائی قرار می دهد که مازاد
سهم نگه داری خودش می باشد.

مزایای قرار داد مازاد سرمایه:

درقراردادهای مازاد سرمایه مشکلات قراردادهای مشارکت وجود ندارد و شرکت بیمهواگذارنده می تواند حق بیمه کلیه خطرات و ریسک هائی را که در محدوده ظرفیت و سهم نگهداریش قرار می گیرد برای خود نگه دارد و بین خطرات مختلف بیمه در سهم نگه داری فرق بگذارد.

قرار داد مازاد سرمایه قادر است که خطرات بزرگ را تحت پوشش قرار دهد.

عیوب قرار دادهای مازاد سرمایه

1- خطرات واگذار شده از گسترش و پراکندگی برخوردار نبوده،بلکه بسیار محدود می باشد و به همین دلیل اگر تجربه خسارتی این پرتفوی باعث
ضرر و زیان بیمه گر اتکائی گردد،درصد ومیزان خسارت حاصله به مراتب بیشتر از شرکت واگذارنده خواهد بود زیرا تمرکز این نوع کارهای نامناسب و پرخطر در پرتفوی بیمه گراتکائی بیشتر است.

2- هزینه های بیمه گر واگذارنده و بیمه گر اتکائی در رابطه با نحوه اداره قراردادهای مازاد سرمایه در مقایسه با سایر قراردادهای اتکائی بیشتر
خواهد بود.

3-امروزه به منظور کاهش هزینه های دوطرف،شرکت های بیمه واگذارنده اطلاعات اندکی را به بیمه گر اتکائی در مورد هر خطرمی دهند. از طرف دیگر بیمه گر اتکائی از این امر نگران است که نمی تواند کنترل کافی بر روی کارهای واگذاری از سوی شرکت واگذارنده داشته باشد.

* ذکر این نکته لازم و ضروری است که نه قرارداد مازادسرمایه و نه قرار داد
مشارکت هیچ کدام قادر به ارائه یک پوشش کامل و مناسب در قبال تجمع خطرات اتفاقی وتمرکز خسارات نخواهند بود.

نکته : نوع دیگر ازقرار داد اتکائی ،قرارداد مرکب مشارکت و مازاد سرمایه است.

مثال:یک شرکت بیمه واگذارنده سهم نگهداری رابرای هرخطر تا 400 پوند می پذیرد و تعیین می کند مایل است خطرات تا 100000 پوند رابپذیرد .

برای این منظور یک قرارداد مرکب مشارکت و مازاد سرمایه را منعقد میکند.

مزایای قرارداد مازاد خسارت

1-شرکت بیمه واگذارنده دارای پوشش مناسبی در قبال خطرات فوق العاده بزرگ است که می تواند باعث کاهش و نقصان ظرفیت مالی وی گردد. پوششی که از این طریق ارائه می شود یک پوشش 100% است.

2- با توجه به این که بیمه گر اتکائی مسئولیتی در تناوب خسارات کوچک و متعددی که هزینه آنها کمتر از ظرفیت پایین قرارداد اتکائی مازادخسارت ندارد،به همین دلیل بیمه گر واگذارنده سهم بیشتری از درآمد حق بیمه ناخالص را برای خود نگه می دارد.

3- هزینه های اداری این پوشش اتکائی برای طرفین قرارداد ارزان تر و مناسب تر است.

معایب قراردادهای اتکائی مازاد خسارت

1- نرخ گذاری در واقع عیب اصلی در این قرارداد اتکائی است.

2- معمولا“ قرارداد اتکائی مازاد خسارت بیمه گر واگذارنده را در قبال شدت خسارات وارده حمایت می کند به همین جهت شرکت بیمه واگذارنده باید
کلیه خسارات وارده را که پائین تر از حد ظرفیت نگهداریش میباشد را باید خودش پرداخت نماید.

- اگر شرکت بیمه واگذارنده بخواهد به منظور حفظ و حراست خودش در فبال افزایش تعدد خسارات ظرفیت نگهداری پایینی را برگزیند بیمه گراتکائی
باید این فشار را تحمل نماید،به همین دلیل هردوطرف قرارداد متحمل هزینه های اداری زیادی خواهند شد.

 

جدول زیر نشان دهنده اهداف و محدوده پوشش قابل ارائه به وسیله انواع مختلف اتکائی غیر نسبی است.

نوع قرار داد اتکائی

هر خسارتی که بیشتر از ظرفیت نگه داری شرکت بیمه
واگذارنده باشد.

تجمع خسارت ناشی از یک حادثه که متجاوز از جمع کل ظرفیت
نگه داری شرکت بیمه وا گذارنده باشد.

سهم خالص خسارات نگهداری شده در سال بیشتر از مبلغ معین
بوده ویا از ضریب خسارت پیش بینی شده متجاوز است.

قرار داد های مازاد
خسارت

براساس خطر

دارای پوشش نیست

بدون پوشش

بدون پوشش

براساس وقوعد حادثه

امکان ندارد

دارای پوشش است

بدون پوشش

مازاد زیان در مدت معین

معمول نیست

معمول نیست

دارای پوشش

مازاد ضریب خسارت

معمول نیست

معمول نیست

دارای پوشش

منبع مورد استفاده برای جمع آوری مطالب :

بیمه اتکائی ، رابرت لوئیس کارتر ، ترجمه هادی دستباز ،انتشارات بژوهشکده بیمه

منبع:bimehetekaee.persianblog.ir

جنبه های حقوقی بیمه های اتکایی

+ 0
- 0

جنبه های حقوقی بیمه های اتکایی

ماهیت قراردادهای اتکایی

دیدگاه لرد مانسفیلد:« یک قرارداد جدید در نتیجه یک بیمه نامه جدید، برای
همان خطرو ریسکی که قبلا تحت پوشش قرارگرفته است صادر می شود تا اینکه غرامت بیمه
گر را برای بیمه نامه صادره قبلی بپردازد وهردو بیمه نامه در همان زمان دارای
اعتبار هستند.»

دیدگاه دادگاه امریکایی:«قراردادی که براساس آن یک طرف در قبال دریافت عوضی
موافقت می نماید که تماما یا قسمتی از خسارت یا تعهد خطری را که بیمه گر اولیه تحت
شرایط یک قرارداد جداگانه در قبال شخص سوم پذیرفته،جبران نماید.»

براساس
این تعاریف قرارادادهای اتکایی دارای چهار ویژگی به شرح زیر می باشند:

1- بیمه گر اتکایی که عهده دار ومتعهد پرداخت غرامت بیمه گر
اولیه است ، به خودی خود تشکیل یک قرارداد بیمه را میدهد

2- بیمه گر اتکایی ممکن است تمامی ویا قسمتی از غرامت وخسارت
را در قبال تعهداتی که بیمه گر اولیه با صدور بیمه نامه اولیه متعهد پرداخت شده
است را بپردازد.

3- قرارداد بیمه اتکایی یک قرارداد مستقل ومجزایی است که میان
بیمه گر اتکایی و بیمه گر اولیه (شرکت واگذارنده) منعقد گردیده که بیمه گذار دراین
قرارداد ثانویه نقشی ندارد ونخواهد داشت.

4- حدود وگستره پوشش بیمه ای یک قرارداد بیمه اتکایی می تواند
کمتر از پوشش وگستره بیمه نامه اولیه باشد،اما بیشتر از آن نمی تواند باشد.یک
قرارداد اتکایی همانند سایر بیمه ها ،ملزم به ارائه پوشش تمام کمال برای پرداخت
خسارتها نمی باشد.

انواع قراردادهای اتکایی

1-قرارداد اتکایی نسبی: براساس سیستمی است که درآن مبلغ بیمه شده یا حق
بیمه و خسارت به نسبت درصدی که ازقبل مشخص شده است بین بیمه گر اتکایی وبیمه گر
واگذارنده تقسیم می شود.

1-1-قرداد
اتکایی مشارکت:
درصد معین ومشخصی از کلیه خطرات بیمه گر اولیه به بیمه گر
اتکایی واگذار می شود.

2-1-قرار
اتکایی مازاد سرمایه:
فقط مبالغ زیادتر از سهم نگهداری بیمه گر اولیه به بیمه
گر اتکایی واگذار می شود.بعبارت دیگر دراین سیستم ، شرکت واگذارنده آن بخش از
عملیات بیمه ای را که خود نمی تواند ویا نمی خواهد به حساب خود نگهدارد ، را واگذار
می کند.

2-قراردادهای
اتکایی غیر نسبی
: مسولیت واگذارنده وبیمه گر اتکایی براساس خسارت تعیین می
شود.

1-2-قرارداد
مازاد زیان در مدت معین:
بیمه گر اتکایی متعهد پرداخت خسارت است اگر مجموع
خسارت های یکسال بیمه گر واگذارنده بیشتر از مبلغ معین توافق شده در یکسال یا
بیشتر از درصدی از حق بیمه باشد.

2-2- قرداد مازاد خسارت: هدف اصلی در این پوشش
آن است که بیمه گر واگذارنده نسبت به مازاد مبلغی از خسارت در هر ریسک ، که خود
توان جبران آن را ندارد مورد حمایت قرار گیرد.

موضوع بیمه اتکایی:

موضوع بیمه در یک بیمه نامه چیزی است که در معرض
خطر،خسارت ویا صدمه قراردارد ویا اینکه می تواند مسولیت احتمالی برای بیمه گذار
داشته باشد.

زمانی که بیمه گر واگذارنده خطرات مورد پذیرش را
مجددا بیمه نماید، در این حالت موضوع بیمه ،مسولیتی است که بیمه گر واگذارنده با
توجه به بیمه نامه صادره اولیه تقبل کرده است،بنابراین کلیه قراردادهای اتکایی را
می توان قرارداد بیمه مسولیت تلقی نمود.لذا موضوع بیمه در یک قرارداد اتکایی همانی
است که در قرارداد و بیمه نامه اولیه بین شرکت بیمه واگذارنده و بیمه گذار توافق و
معین شده است.(به عنوان مثال اگر بیمه نامه اولیه یک کشتی یا مستغلات ویا مسولیتی
را تحت پوشش بیمه ای قرارداده باشد،در این حالت موضوع بیمه قرارداد اتکایی،همان
کشتی ،مستغلات ویا مسولیت است.) ولی در بعضی موارد خاص موضوع بیمه قرارداد اصلی می
تواند با موضوع بیمه قرارداد اتکایی متفاوت باشد واین بستگی به شرایط مندرج در
قرارداد دارد.

بنابراین رعایت موارد زیر برای تنظیم قراردادهای بیمه
اتکایی پیشنهاد می گردد:

1-
اگر بیمه اتکایی اختیاری
باشد ،شرایط قرارداد به نحوی تنظیم می گردد که موضوع بیمه نامه و قرارداد اصلی
بیمه ،همان موضوع قرارداد اتکایی محسوب گردد.

2-
دررابطه با قراردادهای
نسبی اتکایی که علی الاصول شرایط آنها به نحوی مبهم تنظیم می شوند می توان چنین
تعبیر نمود که موضوع بیمه قرارداد اصلی همان موضوع بیمه قرارداد اتکایی هم می تواند
باشد.

دررابطه با قراردادهای غیر نسبی ممکن است موضوع بیمه
تعهد احتمالی شرکت بیمه واگذارنده برای پرداخت غرامت هایی به بیمه گذار باشد که
همین امر در قراردادهای غیرنسبی اتکایی به عنوان موضوع بیمه تصریح شده است.

 

 

شکل قرارداد

نیازهای اصلی واساسی برای موجودیت و اعتبار یک
قرارداد اتکایی عبارتند:

1-
طرفین قرارداد باید
اختیار عقد قرارداد را داشته باشند.

2-
طرفین قصد برقراری یک
رابطه صحیح حقوقی را در نظر داشته باشند.

3-
یک پیشنهاد واعلام قبولی
دراین قرارداد موجود باشد.

4-
حق بیمه «عوض» هم پرداخت
شده باشد.

قوانین قابل اجرا در قراردادهای اتکایی:

برای قراردادهای بیمه اتکایی مقررات و قوانین خاصی
تدوین نشده است و آنها تابع قوانین عمومی قراردادها علی الخصوص قوانین قابل اجرا
وانطباق در قراردادهای بیمه اتکایی هستند.که این قوانین موضوعاتی نظیر:قصد ونیت
درایجاد یک رابطه قانونی،پیشنهاد وپذیرش،حق بیمه، اختیار برای عقد قرارداد، موجه
وقانونی بودن، انتقال وواگذاری را شامل می شود.که این قوانین در مورد
انعقاد،اجراواعتبار قراردادهای اتکایی نیز به کار برده می شود.

به طور کلی قوانین حاکم بر قراردادهای بیمه عبارتند
از:

1-
درهر قرارداد باید نفع
بیمه ای
وجود داشته باشد.

2-
قرارداد باید بر اساس حسن
نیت
و اعتماد متقابل منعقد گردیده باشد.

3-
قرارداد باید بر اصل
پرداخت غرامت
استوار باشد.

 

نفع بیمه ای

هرگونه قرارداد بیمه ای که بدون نفع بیمه ای منعقد
شده باشد یک قرارداد بی اعتبار تلقی ودر مراجع قضایی قابل تعقیب و پی گیری نیست.
اعتبار قرارداد اتکایی نیز بسته به وجود نفع بیمه ای شرکت واگذارنده در موضوع بیمه
می باشد.

نفع بیمه ای بیمه گر اولیه (یا بیمه گر اتکایی که
واگذاری مجدد انجام داده است)محدود به میزان وحدود خسارتی است که ممکن است با توجه
به شرایط بیمه نامه یا بیمه نامه های صادره اتفاق بیافتد ، لذا حدود مسئولیت او
عبارتست از:

1-
سرمایه یا سرمایه های
بیمه شده یا حدود غرامت ها.

2-
اشیاء ویا مسئولیت های
بیمه شده.

3-
خطرات تحت پوشش بیمه ای.

چه زمانی نفع بیمه ای وجود دارد؟ برای خسارتی را بیمه
گر اتکایی بپردازد،صرفا باید یک خسارت معتبر با توجه به بیمه نامه صادره ایجاد شده
و بیمه گر اولیه یا خسارت آن را پرداخته ویا اینکه جزِو خسارتهای معوقه بیمه گر
اتکایی اعلام نموده باشد تا وجود نفع بیمه ای در زمان پرداخت ،اثبات گردد.

به عبارت دیگر تصور بر این است که بیمه شده یا
استفاده کننده علاقمند وذی نفع است که خطر برای موضوع بیمه بروز نکند.بیمه گذار
برای اثبات خسارت خود باید ثابت کند که با از بین رفتن اموال یا کالای مورد بیمه
دچار خسارت و زیان شده است برای اثبات این امر بیمه گذار باید در مورد بیمه نفع
بیمه ای داشته باشد.

اصل حسن نیت

اصل حسن نیت طرفین را موظف می سازد که آنچه را که
شخصا می دانند از یکدیگر مخفی نکنند و طرف دیگر را وارد معامله ای ننمایند که از
واقعیت آن بی اطلاع است.در غیر اینصورت اگر بیمه گراولیه کتمان حقیقت کرده باشد
بیمه نامه از درجه اعتبار ساقط است.مثلا اگر بیمه گر اولیه کشتی را برای یک سفر
خاص تحت پوشش بیمه ای در آورده باشد در حالی که آگاه است کشتی به مقصد رسیده
است.درچنین حالتی حق بیمه قابل بازیافت است.

اصل حسن نیت وبیان واقعیت ها وظیفه هر نماینده ای است
که به نیابت از کارفرمایش قرارداد بیمه ای را منعقد می نماید.او باید کلیه اطلاعات
وحقایقی را که کارفرما می داند ویامی بایست بداند به انضمام هرگونه اطلاعات دیگری
که خود او در جریان کار و فعالیتش بدان برخورد کرده است در اختیار بیمه گر
قراردهد.

برخی موارد
از این اصل مستثنی هستند،بیمه گذار نیازی به افشاء حقایق و اطلاعات مشروحه زیر
ندارد:

1-
حقایقی که ازآنها بی
اطلاع است ودر جریان معمولی کار و فعالیتش هم نمی توانسته ازآنها مطلع باشد.

2-
حقایقی که باعث کوچک شدن
ولطمه زدن به ریسک می گردد.

3-
حقایقی که تصور می رود
بیمه گذار می توانسته از آنها آگاه باشد.

رعایت اصل حسن نیت در بیمه اتکایی هم لازم است ، زیرا
همان وظیفه ای که در تمامی طول مذاکرات تا زمان انعقاد قرارداد بر عهده بیمه گذار
قرار داده شده است،اینک برعهده شرکت بیمه واگذارنده نهاده شده است .تفاوت اصلی در
این است که هر دو طرف قرارداد افراد متخصص وحرفه ای هستند که دانش کافی نسبت به
کاروحرفه خود دارند.

یک بیمه گر واگذارنده نمی تواند از بار این مسولیت
شانه خالی کند که اطلاعات غلط داده شده وغیرمکفی به وسیله بیمه گذار برای او تهیه
شده است. بعلاوه درحالی که بیمه گذار ممکن است مجبور به افشاء آن دسته اطلاعاتی
نباشد که اثر نامطلوب بر ریسک و خطر بگذارد،شرکت واگذارنده موظف است که کلیه
اطلاعاتی را که می داند در اختیار بیمه گر اتکایی قراردهد.

 

اصل غرامت

کلیه قراردادهای اتکایی از جمله قراردادهای غرامت
محسوب می گردند و اصول و قوانین حاکم بر این قراردادها مقرر می دارد که مسولیت و
تعهدات بیمه گر اتکایی محدود به میزان واقعی خسارتی است که به شرکت بیمه واگذارنده
وارد آمده است ،که با در نظر گرفتن شرایط و مقررات قرارداد اتکایی فی مابین ، قابل
پرداخت است به موجب اصل غرامت بیمه نباید هرگز به صورت منبع استفاده برای بیمه
گذار درآید.. حتی اگر قرارداد بیمه اولیه که بین بیمه گذار و شرکت بیمه واگذارنده
منعقد گردیده از جمله قراردادهای غرامتی نباشد ،مانند بیمه نامه های عمر و سایر
صور بیمه های اشخاص که در موردکلیه رشته های بیمه یکسان وهمانند است.

صرف پرداخت بیمه گر اولیه برای بیمه گر اتکایی مسولیت
ایجاد نمی کند بلکه پرداخت باید به طور صحیح ودرست صورت گرفته باشد.

غرامت هایی که به وسیله قراردادهای اتکایی پرداخت می
شود هزینه ها را در بر نمی گیرد مانند هزینه دادگاه یا وکالت.

ساختار بیمه نامه اتکایی

ساختار قراردادهای بیمه اتکایی در انگلیس و آمریکا از
همان قوانین عمومی وکلی تبعیت و پیروی می نمایند و دادگاهها پذیرفته اند که
قراردادهای بیمه هم باید مانند سایر قراردادها تعبیر وتفسیر گردند زیرا این
قراردادها بیانگر قصد ونیت طرفین قرارداد است،لذا دادگاه نمی تواند محدوده قرارداد
را با تعبیر وتفسیر خود وسعت بخشند تا اینکه موضوعاتی را در بر گیرد که از ابتدا
مد نظر قرارداد و طرفین آن نبوده است.

فسخ قرارداد اتکایی

به دلایل مختلف نظیر : نتیجه قرارداد ومیزان خسارت
وارده، نبود سود دهی و ورشکستگی، تصویب قوانین نظارتی جدید از قبیل وضع قوانین
نظارت وکنترل ارز که پرداخت وخروج هرگونه ارزی را برای حق بیمه اتکایی وتسویه
حسابهای فیمابین غیر ممکن می سازد ،ممکن است یکی از طرفین قرارداد بیمه اتکایی و
یا هردو طرف بخواهند قرارداد را فسخ نمایند. به منظور جلوگیری از هرگونه اختلاف و
رعایت حقوق طرفین ،شرایط فسخ باید به صراحت در قرارداد ذکر شود .به عنوان مثال یک
شرط فسخ که از یک قرارداد مازاد سرمایه اقتباس شده است به شرح زیر است:

«هریک
از طرفین قرارداد مجاز به فسخ این قرارداد از نیمه شب سی ویکم دسامبر هرسال می
باشند مشروط به اینکه اطلاعیه فسخ از سه ماه قبل به صورت کتبی به طرف مقابل تسلیم
شده باشد.»

در موارد زیر قرارداد بیمه اتکایی از سوی طرفین می
تواند فسخ فوری شود:

1-
زمانی که تغییری در
مالکیت ،وضعیت مالی و یا مدیریت هر یک از طرفین حادث شود.

2-
زمانی که تغییرات
درقانون و مقررات ویا شرایط باعث گردد که هریک از طرفین قرارداد نتوانند به تعهدات
خود عمل کنند.

3-
چنانچه آغاز وشروع جنگ
بر تعهدات هر یک از طرفین اثر بگذارد.

ورشکستگی شرکتهای بیمه گراولیه وتعهدات بیمه گراتکایی
در مقابل بیمه گذاران اصلی

در قوانین انگلیس هیچگونه حقی برای بیمه گذار تحت
پوشش بیمه درمقابل بیمه گر اتکایی( خواه بیمه گذار اصلی باشد ویا مانند قراردادهای
واگذاری مجدد) متصور نیست . بعبارت دیگر هیچگونه قرارداد خصوصی بین بیمه گذار اصلی
و بیمه گر اتکایی وجود ندارد. تعهدات بیمه گر اتکایی محدود به پرداخت خسارت به
شرکت واگذارنده در ارتباط با خسارتی است که بر اساس بیمه نامه صادره ،مسئول پرداخت
آن است.

ولی در امریکا این حق برای بیمه گذار اصلی وجود دارد
تا با استفاده از شرایط خاص و موجود در قرارداد اتکایی مستقیما درخواست پرداخت
غرامت وخسارت را در صورت ورشکستگی بیمه گر اولیه به بیمه گر اتکایی تسلیم دارد تا
نسبت به پرداخت سهم خود اقدام نمایند. بنابراین برای اجتناب از بروز مشکلاتی که
بعداز ورشکستگی بیمه گر واگذارنده در رابطه با موضوعاتی از قبیل حدود تعهدات بیمه
گر اتکایی، بستانکاران وغیره پیش می آید در آمریکا مرسوم شده است که در قراردادهای
اتکایی معمولا شرط ادعای خسارت بلافصل و یا قبول مسئولیت خسارت را بگنجانند در حالیکه در انگلستان این شرط معمولا به
قراردادهای واگذاری مجدد اضافه می شود.

کلمات و واژه های بکاررفته در قرارداد اتکایی در
زمینه تعهدات بیمه گر اتکایی به بیمه گذاران در صورت ورشکستگی بیمه گر واگذارنده
تاثیر بسزایی دارد .اگر تعهدات بیمه گر اتکایی در مورد خسارت مشروط به این باشد که
ابتدا خسارت بیمه گذار از سوی بیمه گر واگذارنده (اصلی)پرداخت شده باشد وعبارت «خسارت خالص پرداختی نهایی» درقرارداد بکار برده شده
باشد قرارداد، غرامت در قبال پرداخت تعبیر
وتفسیر می گردد وپرداخت سهم بیمه گر اتکایی از خسارت مشروط به ارائه ادله و شواهد
لازم دال بر پرداخت خسارت به بیمه گذارخواهد بود.

لیکن در صورتی که قرارداد اتکایی به عنوان غرامت در قبال تعهدات تلقی
گردد ،بیمه گراتکایی مسئول پرداخت حق السهم خسارتش به طور کامل می باشد،حتی اگر
بیمه گر واگذارنده به علت مضیقه مالی وتنگنای اقتصادی،خسارت را نپرداخته باشد و
حتی امیدی هم نباشد که بتواند تعهدات خود را به طور کامل در قبال بیمه گذاران
پرداخت نماید.بعبارت دیگر تعهدات بیمه گر اتکایی در اینصورت به دلیل اینکه بیمه گر
واگذارنده وجوه وذخایرمکفی در اختیار ندارد ،از بین نخواهد رفت.

حدود واختیارات مدیر تصفیه

طبق قوانین انگلستان وآمریکا زمانی که دستور انحلال و
تصفیه یک شرکت بیمه که در رشته غیر اشخاص فعالیت می نماید،صادر می گردد،تمامی بیمه
نامه های معتبر باطل می شود و به جز خسارات معوقه، تعهدات شرکت ورشکسته به باز
پرداخت حق بیمه بیمه نامه های منقضی نشده تقلیل می یابد. در مورد بیمه نامه های
بلند مدت مدیر تصفیه می باید آنها را به صورت معتبر حفظ نماید و یا ایتکه آنها را
به شرکت بیمه دیگری منتقل نماید مگر اینکه دادگاه ترتیب دیگری را مقرر دارد.

بدین ترتیب مدیر تصفیه اقدام به عقد قراردادهای بیمه
ای جدید نخواهد کرد وممکن است نیاز به تغییر قراردادهای موجود هم باشد از جمله
اینکه اقدام به عقد قراردادهای اتکایی جدید بنماید که در این حالت هرگونه قرارداد
منعقده بین مدیر تصفیه و سایر طرف قرارداد به عنوان هزینه های دوران تصفیه تلقی
گردیده وباید تماما پرداخت شود.

انهلال وتهاتر

روش تهاتر سیستمی است که درآن بستانکاری ،طلب خودرا
از بدهی خود به طرف مقابل کسر می نماید و مانده حساب را یا می پردازد ویا در یافت
می نماید وعکس این عمل نیز صادق است یعنی بدهکاری در زمان تصفیه حساب خود مانده
بستانکاری خود از طرف مقابل را از رقم بدهکاری خود کسر و مانده حساب را بپردازد.
لذا در زمان ورشکستگی چنانچه قروض مشترک وموضوعات مشترک بین طرفین قرارداد اتکایی
وجود داشته باشد، هرگونه مبلغ بستانکاری یک طرف را می توان در قبال بدهکاری طرف
دیگر تهاتر نمود و در نتیجه بستانکار می تواند مانده این عملیات تهاتر شده را ادعا
نماید.

ذخایر نگهداری شده برای مصارف خاص را نمی توان در
قبال سایر بدهی ها تهاتر کرد.

تعارض قوانین

خصوصیت بین المللی تجارت بیمه اتکایی دراین است که
قراردادهای بیمه اتکایی معمولا بین شرکتهایی منعقد می گردد که مقیم کشورهای مختلف
می باشند. باتوجه به این وضع خاص ممکن است این سوال پیش آید که برای حل وفصل
هرگونه اختلافی در مورد قرارداد می بایستی از چه نظام حقوقی استفاده کرد.برای حل
این مشکل باید قانون حاکم بر قراردادو شرط داوری در قراردادمشخص شود.در صورت فقدان
چنین توافقی بین دو طرف، باید به اصول «حقوق بین الملل خصوصی» برای تعیین
نطام حقوقی حاکم بر قرارداد مراجعه نمود.

 

اختلاف بین طرفین قرارداد

هرگونه اختلاف بین بیمه گر و بیمه گذار، به ویژه از
نظر فنی ،ترجیحا در مرحله اول از طریق توافق و سازش حل وفصل می گردد. طرفین
قرارداد به ویژه بیمه گر علاقه ای به طرح دعوا در دادگاه ندارند. زیرا اولا مراحل
رسیدگی طولانی است و ثانیا ممکن است به اعتبار حرفه ای وحسن شهرت شرکت بیمه لطمه
وارد شود. اگر اختلاف وعدم توافق طرفین در شمول یا عدم شمول قرارداد یا میزان
خسارت از طریق سازش امکان پذیر نباشد موضوع به داوری ارجاع می گردد. مزیت داوری در
این است که اولا به دور از تشریفات دست وپاگیر اداری وکم هزینه است و ثانیا داوران
از میان افراد فنی ومدیران بازنشسته یا شاغل متخصص در امر بیمه وموضوع مورد اختلاف
طرفین انتخاب می شوند.

شرایط داوری در بیمه نامه درج می شود اگر طرفین توافق
کنند موضوع به یک داور واحد ارجاع می شود در غیر اینصورت هریک از طرفین قرارداد یک
داور انتخاب می کنند که مشترکا موضوع مورد اختلاف را رسیدگی کنند. در این مرحله
نیز اگر موضوع اختلاف حل نشود یا داوران در مورد نکته خاصی هم رایی نداشته باشند
سرداور انتخاب می شود که به موضوع رسیدگی کند و رای هیات داوران به طرفین برای
اجرا ابلاغ می گردد.

هرکدام از طرفین قرارداد حق الزحمه داور خود را می
پردازد و حق الزحمه سرداور به نسبت مساوی بین طرفین تقسیم می گردد. هرگاه هر یک از
طرفین یا هردو طرف در مدت معین داور خود را انتخاب ومعرفی نکنند یا اینکه در
انتخاب سرداور به توافق نرسند پیش بینی می شود که مرجع صلاحیتداری مثل اتاق
بازرگانی یا دادگاه محل در مورد انتخاب داور یا سر داور تصمیم بگیرد.

مواردی که تریبون داوری
صلاحیت رسیدگی به اختلافات فیمابین را ندارد:

1- مسئله تقلب توسط یکی از طرفین مطرح باشد

2- تحت شرایطی موارد موافقتنامه نقض شده باشد.

که در اینصورت دادگاه بعنوان مرجع حل اختلاف خواهد بود و شرط داوری در این
اختلاف نافذ نمی باشد.

درهر
صورت تعیین شرط داوری در هر قرارداد هرگز بعنوان ازبین بردن قدرت حقوقی وقضایی
مراجع ذیصلاح قضایی نخواهد بود

شرط داوری استاندارد

«انستیتوی بیمه گران لندن،اتحادیه بیمه گران اتکایی،
اتحادیه دلالان بیمه لویدز»

1-
کلیه اختلافات بین بیمه
گذار(بیمه گر واگذارنده)وبیمه گر اتکایی در رابطه با تدوین ، تنطیم واعتبار این
موافقتنامه خواه در طول تنظیم آن و یا بعد از امضاء آن جهت حل وفصل به تریبون
داوری ارجاع می گردد.

2-
اگر هریک از طرفین
براساس توافق انجام شده در مورد تعیین یک داور ظرف مدت 30روز از زمان درخواست کتبی
طرف دیگر برای داوری اقدامی نکند،خواهان باید داور خود را تعیین کرده وکتبا به طرف
دیگر معرفی نماید، طرف دیگر ظرف مدت 30روز پس از دریافت این اعلام کتبی باید ضمن
تعیین داور خود مراتب را کتبا به مدعی اعلام نماید در غیر این صورت مدعی می تواند
از انتخاب کننده که نام وی بعدا ذکر خواهد شد،درخواست نماید که از جانب آنها داور
دومی را انتخاب نماید.

3-
درصورت عدم توافق داوران
با یکدیگر آنها ظرف مدت 30روز سرداوری را که می بایستی مورد اختلاف به وی ارجاع
شود را تعیین نمایند.اگر داوران نتوانند در مهلت مقرر سرداور را انتخاب کنند،هریک
از طرفین قرارداد می توانند از انتخاب کننده، انتخاب وگزینش شخصی را به عنوان سرداور
بخواهند.

4-
درصورتی که طرفین توافق
دیگری نکرده باشند،بهتر است که تریبون داوری متشکل ازافرادی باشد که در رده های
بالای مدیریت شرکتهای بیمه و بیمه اتکایی قرار داشته باشند.

5-
تریبون داوری باید دارای
قدرت و اختیارات لازمه برای تعیین خط مشی ونحوه رسیدگی باشد و بتواند نسبت به کشف
حقایق و واقعیت ها،بررسی اسنادومدارک،بازجویی و بازپرسی از شهود وهرگونه اقدام
دیگری را که در رابطه با موضوع صلاح می داند انجام دهد و براساس این اطلاعات اعم
از شفاهی ویا کتبی -اگر قابل قبول نیز باشد- اقدام نماید.

6-
کلیه هزینه های داوری
باید با نظر تریبون داوری باشد که چگونه و توسط چه کسی باید پرداخت گردد.

7-
رای داوری باید به صورت
کتبی اعلام شود که برای طرفین قرارداد قطعی و لازم الاجرا است،اگر هریک از طرفین
رای داوران پیروی ننمایند ،طرف دیگر می تواند درخواست اجرای رای داوران را از طریق
دادگاه صالح، در هر قلمرو ومحدوده جغرافیایی که طرف دیگر مقیم و یا دارایی داشته
باشد، بنماید.

8- ....

 

منابع :

1- کتاب بیمه اتکایی /رابرت ال کارتر ،ترجمه هادی دستباز
انتشارات پژوهشکده بیمه

2- کتاب کلیات بیمه تالیف آیت کریمی انتشارات پژوهشکده بیمه

درس:بیمه اتکایی

استاد:دکتر تاجیک

گردآوری وتنطیم:امیدرحمانی

منبع:bimehetekaee.persianblog.ir